| [home] [biografie] [formule] [dagboek] [sitemap] [auteursrechten] [contact] | |
|
|
| Kernafval | |
|
Als we het hebben over het maatschappelijk belang van Einsteins formule, moeten we het natuurlijk ook hebben over het maatschappelijk “onbelang”, of de nadelen ervan. Eentje is het kernafval van kerncentrales. |
|
Aanvankelijk werd weinig interesse besteed in het verwerken van radioactief afval, maar de laatste decennia zoeken politici en wetenschappers over de hele wereld naar een oplossing. Uranium en plutonium vormen het grootste probleem, omdat ze van alle gebruikte radioactieve stoffen de langste halveringstijd hebben: het duurt heel lang vooraleer de straling van uranium en plutonium vernoemenswaardig afneemt. Ze geven dus lange tijd een hoge, schadelijke straling af. Een deel van het afval in de kerncentrales wordt opnieuw gebruikt; de rest wordt voorlopig opgeborgen in geïsoleerde, roestvrij stalen tanks, en onder zeer lage temperatuur bewaard. De bestraalde stoffen in de kerncentrales, zoals de filters, de gereedschappen of de werkkledij worden ingedampt, verast of samengeperst, in beton gegoten en vervolgens nog in een metalen vat verpakt. Deze vaten worden afgevoerd naar opslagterreinen en ondergronds bewaard. Dit zijn echter allemaal voorlopige maatregelingen. Definitieve oplossingen zijn vooralsnog niet gevonden. In Amerika, Zweden en Finland onderzoeken wetenschappers of men het afval niet kan opslaan onder de grond, in andere landen wil men het liever bovengronds opslaan, omdat het bestrijden van ongelukken dan makkelijker is. Andere ideeën zijn om het kernafval de ruimte in te schieten, of om het op te bergen in poolijs, of om de straling afkomstig van kernafval te gebruiken om om te zetten in warmte en deze warmte dan weer om te zetten in nuttige elektrische energie, maar dit blijft voorlopig een sciencefictionverhaal... |
|
| terug naar het dagboek | |